شمارهٔ ۴۵

شاعر در این ابیات به توصیف عشق و دلبستگی‌اش می‌پردازد. او می‌گوید که در موهای معشوقش هرج و مرج و آشفتگی مرا می‌بیند، در حالی که دیگران فقط پیچ و تاب‌های ظاهری را می‌بینند. او به احساسات عمیق و غم‌های شخصی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در این زیبایی، سرنوشت تلخ خود را نیز می‌نگرد.