رباعیات

شمارهٔ ۴۳ - شهر تهران

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

شهریست پر از همهمه و قالاقیل

بهتان و دروغ و غیبت و فحش سبیل

۲

خستیم از این همهمه ای گوش امان

مُردیم ازین زندگی ای مرگ دخیل

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار