شمارهٔ ۴۰

در این شعر، با آمدن ماه رمضان، مردم از حالت عادی خارج شده و به عبادت می‌پردازند. میکده‌ها بسته شده و درها به روی می‌نوشیدگان بسته است تا صدای آن‌ها به گوش نرسد و از نوشیدنی‌های الکلی پرهیز کنند. این وضعیت به معنای احترام به ماه رمضان و دوری از انحرافات است.