شمارهٔ ۲۸

شاعر در این ابیات به گذر زمان و فرارسیدن ماه رمضان اشاره می‌کند. او می‌گوید که روزه و ایام ماه رمضان به پایان رسیده و حالا زمان شادی و سرگرمی فرارسیده است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ماه رمضان دوباره خواهد آمد، ولی نمی‌داند عمرش چه زمانی به پایان می‌رسد. در واقع، این ابیات تأملی بر زندگی و گذران زمان هستند.