رباعیات

شمارهٔ ۲۷

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای خواجه وثوق گاه غرق تو رسد

هنگام خمود رعد و برقتو رسد

۲

جامی که شکسته‌ای به پای تو خلد

تیغی که فکنده‌ای به فرق تو رسد

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار