این قلب که محزونتر از او پیدا نیست
وین چشم که پر خون تر از او پیدا نیست
دربارهٔ این سروده
این شعر دربارهٔ قلبی غمگین و چشمی پر از اشک و خون است. شاعر میگوید که هیچچیز به اندازهٔ این قلب محزون و این چشم پر درد یافت نمیشود و به بیان این میپردازد که این غم و شکستگی ناشی از زیبایی بینظیری است که در اطراف او وجود دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دانی ز چه آن شکسته وین خونین است
زان حسن که افزونتر از او پیدا نیست