شمارهٔ ۱۴

مضمون این ابیات بیانگر این است که دنیا و زندگی فراتر از من و توست و هدفی در خلق عالم نیست که تنها به ما مربوط باشد. پس باید خوشحال و راضی باشیم که این کارها از محدوده وجود ما خارج است و در واقع فراتر از خواسته‌ها و آرزوهای فردی ماست.