من برگ گلم باغ شبستان من است
وآن بلبل خوش لهجه غزلخوان من است
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت از باغ شبستان خود و برگ گلی که در آن دارد صحبت میکند. بلبل خوشلهجهاش که غزل میخواند، نماد زیبایی و عشق است. همچنین، نوباوه شبی که به عنوان شبنم شناخته میشود، هر صبح با نیمبوسهای به او سر میزند و به نوعی بیانگر تازگی و زیبایی زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نوباوهٔ شب که شبنمش میخوانند
هر صبح به نیم بوسه مهمان من است