شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته است

این بیت بیانگر احساس عمیق شاعر نسبت به عشق است. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس به اندازه او از عشق آگاه نیست و همه سخنان او ناشی از شیرینی و شکرینگی عشق است. همچنین اشاره می‌کند که در هر مژه او، نیرویی وجود دارد که قادر است کوه‌ها را بشکند، نماد قدرت و تاثیر عشق در اوست.