رباعی مستزاد

برداشت: در باغی، پروانه، شمع و گل با هم در یک شب ناآرام شدند و در کنار چمن به هم برخورد کردند.

برداشت: از ظلم و بی‌عدالتی زمانه، بارها با هم حرف زدند و به بحث و گفتگو پرداختند.

برداشت: صبح فرا رسیده بود و نه پروانه‌ای در آنجا بود و نه شمعی، ناگهان نسیم صبحگاهی وزید.

برداشت: نسیم به گلستان وزید و هر دو به دور رفتند، اما من تنها ماندم و خود را تنها دیدم.