ای مردم ایران‌!

برداشت: ای مردم ایران، شما همگی دارای زبانی تند و چابک هستید و در سخن گفتن بسیار خوش‌بیان و ماهر هستید.

برداشت: زمانی که صحبت می‌کنید، برنده باشید و کنترلتان را از دست ندهید.

برداشت: در زمان عمل، فقط به کار خود پرداخته و دیگر هیچ چیزی را نمی‌داند، زیرا به خاطر رفتارهای بی‌فایده و ترسش این چنین شده است.

برداشت: شما می‌توانید حرف بزنید اما عمل کردن را نمی‌دانید.

برداشت: در زمان گفت‌وگو، پادشاه چین و ختای، شما از بهترین و زیرک‌ترین افراد هستید.

برداشت: فلاسفه اهل کره را با صراحت و بدون ملاحظه، به راهنمایی کنید و نظر خود را به روشنی بیان کنید.

برداشت: زمانی که فداکاری می‌کنید، تمام توجه‌تان به خودتان است و از بس که به جزئیات بی‌ربط مشغولید و نادانید، نمی‌دانید که چه بر سرتان می‌آید.

برداشت: به دلیل اینکه خروس در زمان صبح سر و صدا می‌کند و به دنبال جلب توجه است، شاید دیگران دیدگاهی منفی نسبت به او پیدا کرده‌اند.

برداشت: اگر همه‌ی زمین را آب فرا بگیرد، ای ملت آگاه و هوشیار.

برداشت: می‌دانم که همه شما به خواب خواهید رفت، ای مردم در حال استراحت.

برداشت: اگر این جهان را با دانش و آداب بشناسیم، برای این بدن بی‌اعتنا هیچ کاری نخواهد کرد.

برداشت: اگر چوبی بخواهد راست و درست شود، باید به آن حرارت بدهند و آن را تاب دهند.

برداشت: اگر زمین پر از دعوا و کشمکش شده، به ما چه که ملت شما چه کار می‌کند!

برداشت: اگر زمان تنگی و شکست به ما رسیده، چه فایده‌ای برای شما دارد که در حالتی خوب و موفق به سر می‌برید؟

برداشت: جهان پر از نیرنگ و فریب شده است. برای ما فرقی نمی‌کند که شما چه مقام و position دارید، یا اینکه مولای‌مان چه کسی است.

برداشت: اگر دو نفر بین خودشان چیزی تبادل کنند، به ما چه ارتباطی دارد؟

برداشت: ما توانایی این را نداریم که در این جنگ بزرگ و همگانی، بیشتر از این ادامه دهیم.

برداشت: شرافت و ارزش ما با وجود بلغاری و رومی بیشتر می‌شود، در حالی که ما غرق در لذت‌های ساده و نوشیدنی‌ها هستیم.

برداشت: ما هیچ‌گونه مهارتی از زندگی در شهر و دیار نداریم، جز خودپسندی و فخر، جز ناز و ادعا.

برداشت: آه که از این فقر و ذلت و بدبختی چه حسرتی دارم.

برداشت: می‌گوییم که کیخسرو به سمت کلدان یورش برد و این کار را در زیر تابش خورشید انجام داد.

برداشت: می‌گوییم که ما به همراه لشکری ابدی به یونان رفته‌ایم.

برداشت: می‌گوییم که بهرام با خاقان جنگید، این یکی چه کار کرد و آن یکی چه دید.

برداشت: اگر تنها همین افتخار برای ما باقی بماند، بر ایران وای بر ما است.

برداشت: اگر کوروش، پادشاه جهان بود، برای من چه فرقی می‌کند که جانم در بدنم باشد یا نه؟

برداشت: گشتاسب، پادشاه بزرگان و قدرتمندترین آدم‌ها بود، اما برای من اهمیت ندارد که دیگران چه فکر می‌کنند.

برداشت: اگر اسب شاپور، به جهان تعلق داشت، برای من چه فایده‌ای داشت؟ چرا که شاپور آن‌چنان بود که با کلب حسن قابل مقایسه نیست.

برداشت: عزیزم، تو کی هستی؟ اگر واقعاً آنچه فکر می‌کنی هستی، برای من چه اهمیتی دارد؟

برداشت: ای وای، افسوس! وطن ما کسی را ندارد که به درد و رنج آن توجه کند و برای آن غم نخورد.

برداشت: دوست با وفا و همدلی در میان جنگ و جدال، درد و غم را احساس نمی‌کند و به تنهایی نمی‌جنگد.

برداشت: در سرزمین خودمان دشمنی وجود ندارد که با ما به مبارزه برخیزد، نه به صورت جمعی و نه به صورت فردی.

برداشت: به جز چشمان اشک‌آلود و چهره رنگ‌پریده، چیزی ندارد.

برداشت: ای افرادی که از دیگران بهره‌کشی می‌کنید، تا کی و تا چه زمانی می‌خواهید به این وضع ادامه دهید؟ کجا می‌بینید که باید غیرت و شرف را در نظر گرفته و تغییر کنید؟

برداشت: ای کسانی که در فقر و سختی به سر می‌برید، تا کی و تا چه اندازه باید در این شرایط困سته بمانید؟

برداشت: ای هموطنان، چرا همچنان دچارفراز و نشیب‌های نژادی و تعصب‌ورزی هستید؟ تا کی باید به این کینه‌توزی‌ها ادامه دهید؟

برداشت: این زمین خشک و بی‌حاصل شد، تا کی باید با این وضعیت سر کرد؟

برداشت: من خاکم و بی‌ارزش، اما در زمان سختی و مجازات، همه مردم ایران قوی و دلیرند.

برداشت: برای حفظ و حراست از این سرزمین، دلیران هرگز از رویارویی با مشکلات و خطرات غافل نمی‌شوند.

برداشت: وقتی که جان به لب رسد، همه از زندگی سیر می‌شوند و در یک لحظه، تمام باورهای بی‌پایه و خرافی را کنار می‌گذارند.

برداشت: ورق‌ها را می‌شویند و باقی می‌مانند و از بین نمی‌روند.

برداشت: امیدوارم که این خون باستانی و ارزشمند در دل ملت آریایی دوباره به حرکت درآید.

برداشت: مردان با ویژگی‌های جوانی و تازگی از سر افراد پیر و باتجربه بهره می‌برند، همان‌طور که مردم آلمانی (ژرمن) چنین کاری می‌کنند.

برداشت: در پادشاهی، نگهداری و حفاظت از سرزمین، و در مقابل، ستاندن و به دست آوردن زمین، می‌تواند به قدرت‌های بزرگ تاریخی مانند جمشید و بهمن اشاره داشته باشد که به خاطر سرعت و اقتدار خود معروف بودند.

برداشت: زندگی پر از نشانه‌ها و علامت‌هایی است که بر صفحه روزگار حک شده‌اند و نشان‌دهنده تجربیات و وقایع مختلفی هستند.