از ماست که بر ماست

برداشت: این دود سیاه که از بام کشور ما بلند می‌شود، ناشی از مشکلات و دردهایی است که خود ما به وجود آورده‌ایم و حالا بر ما سنگینی می‌کند.

برداشت: این شعله سوزانی که از دو طرف به ما می‌تابد، نتیجه افعال و رفتارهای خود ماست.

برداشت: اگر جان ما در آستانه گسیختن باشد، به هیچ کس شکایت نمی‌کنیم و با کسی بحث نمی‌کنیم.

برداشت: بیا از خودمان گلایه کنیم، چون اصل موضوع همین‌جا قرار دارد و همه‌چیز از ما ناشی می‌شود.

برداشت: وقتی یک نفر به حمایت و هم‌فکری با دیگری می‌پیوندد، به مانند یک دشت وسیع پر از نیرو و قدرت است که با شکوه و زیبایی‌ای همچون تاج و کلاه همراه است.

برداشت: وقتی کسی دوگانه‌پرستی و نفاق را به وجود آورد، او به تنهایی در این مسیر قرار می‌گیرد و این وضعیت به نوعی از ما ناشی می‌شود، یعنی نتیجه‌ی اعمال و رفتار خودمان است.

برداشت: ما درختان کهن و استواری هستیم که از وزش باد گله نمی‌کنیم و بر زمین خود افتخار می‌کنیم.

برداشت: اما چه کنیم، آتش که در دل ماست، از خود ماست و بر سر ماست.

برداشت: اگر امروز اسلام به این حالت زار و ناتوان است، به خاطر این مردم بزرگ و شریف است.

برداشت: نه گناه عیسی است و نه تجاوز کلیسا، بلکه این ما هستیم که سرنوشت‌مان را خود تعیین می‌کنیم.

برداشت: ما به مدت ده سال در یک مدرسه درس خواندیم و مطالب را یاد گرفتیم تا زمانی که به خواب رفتیم.

برداشت: امروز متوجه شدیم که تمام آنچه که برای ما مشکل و راز به نظر می‌رسد، در واقع ناشی از خود ماست.

برداشت: می‌گوییم که ما از خواب بیدار شده‌ایم! ولی این چه تصوری است؟ واقعاً بیداری ما چه معنایی دارد؟

برداشت: آگاهی و شعور انسان مانند کودکی است که برای رشد و یادگیری به کمک بزرگترها نیاز دارد. این به ما بستگی دارد که چگونه می‌توانیم به این رشد و پیشرفت کمک کنیم.

برداشت: ما از دروس شیمی، جغرافیا و تاریخ بیزاریم و از فلسفه فاصله گرفته‌ایم.

برداشت: اگر بگویید و بگویم، اینجا برای یادگیری شور و هیجانی وجود دارد که ناشی از ماست و بر ما تأثیر می‌گذارد.

برداشت: می‌گویند که بهار از جان و دل عاشق کسی است که دلداده غربی است یا اینکه فردی است که در جنگ با دین دیگران قرار دارد.

برداشت: ما در مورد موضوعاتی که واضح و روشن هستند، صحبت نمی‌کنیم؛ زیرا خودمان منبع این مسائل هستیم و آنچه بر ماست، ناشی از خود ماست.