در رثاء سیدالشهداء (‌ع‌)

برداشت: ای آسمان، تو خاندان علی را از سرزمین خود بیرون کردی و سپس آنها را در کربلا به مصیبت انداختی و در وضعی بسیار سخت و دردناک قرار دادی.

برداشت: تو به سرعت از منطقه‌ای امن و بی‌خطر عبور کردی و غزالان حرم را به دام پنجه‌های گرگ‌های آدم‌خوار گرفتار کردی.

برداشت: تو بدن پاک شیرمردان را پاره‌پاره کردی و دل شیر خدا را نیز به خاطر این مصیبت شکسته و آزرده ساختی.

برداشت: تو گوشواره‌های عرش خداوند را از بین بردی و دخترانش را از بغض و کینه بی‌گوشواره و یتیم کردی.

برداشت: آیا تو ای آسمان، جبههٔ فرزند زهرا را با سنگ کین شکستی؟ آیا دل را چنان سخت کرده‌ای که مانند سنگ خارا شده است؟

برداشت: اگر بخواهی نور پاکی و عصمت را به خاطر کینه‌ورزی‌ات پنهان کنی، دشت را از دشمنان دین پر کرده‌ای و تبدیل به جایی پر از آشفتگی و درگیری کرده‌ای.

برداشت: از ابتدا بر پاکان ستم کردی، اما در حق خانواده پیامبر یکجا و به شدت ظلم کردی.

برداشت: کودکی را دیدی که در گهواره خوابیده است، آیا شرم نکردی که به آن گهواره آسیب برسانی و قصد بدی داشته باشی؟

برداشت: در سکوت، والدین به دنبال راه حلی برای کودک گریان خود بودند و تو توانستی در یک لحظه با تیر پیکانش، مشکل او را حل کنی.

برداشت: تو در آتش کینه‌ای که به خانهٔ اهل بیت علی (ع) آسیب می‌زند، سوختی و با این حال، بر سر آن آتش ایستادی و فقط نظاره‌گر بودی.

برداشت: آه، از ظلم و ستمت که خانه‌ی آل زهرا را ویران کرد. داد و فریاد می‌کنم از ستمی که بر ما رفته است.

برداشت: ای آسمان، تو به خاطر دشمنی با خاندان پیامبر همیشه در حالت غم و اندوه بوده‌ای و به خاطر اینکه پسران زهرا را از این مسیر نابود کردی، به جلو نرفتی و از این وضعیت رهایی پیدا نکردی.

برداشت: وقتی که تو آتش کینه را به دامن اهل بیت زدی، این آتش با ناله‌ها و گریه‌هایشان چگونه شد که از آن خاکستر باقی نماند؟

برداشت: وقتی دیدی که یک نفر مسلم در کوفه تنهاست و هیچ یاوری ندارد، چرا خودت در این زمان که او به کمک نیاز دارد، به او کمک نکردی؟

برداشت: دو کودک مسلمان در کوفه راه خود را گم کردند، اما از آنجا که کسی راهنمای آنها نشد، به گمراهی ادامه دادند.

برداشت: چرا کسانی که باید به حال آن دو کودک در زندان افسوس می‌خوردند و به فکر آنها می‌افتادند، به کمک و یاری آنها نیامدند؟

برداشت: وقتی که بدن آن کودکان به دست حارث آسیب دید و بی‌سر شد، پس چرا تو خودت بدون بدن نشدی؟ چرا بی‌سر نشدی؟

برداشت: وقتی آن کودکان از جدایی مادر خود ناراحت و دل‌شکسته شدند، چرا تو برنگشتی تا آن بچه‌های یتیم را دل‌دار باشی؟

برداشت: زمانی که حسین بن علی با لشکری از دشمنان روبرو شد، چرا تو از آن پادشاه بی‌لشکر حمایت نکردی؟

برداشت: وقتی کشتی آل محمد در دریاچه غم و اندوه غرق شده است، چرا ای زورق ستم، بی‌لنگر و بی‌پناه مانده‌ای؟

برداشت: خانواده آل زهرا به خاطر ستم و ظلم تو به فنا رفتند. آه از این ظالمی و آه از بی‌عدالتی، فریاد از این ستمگری و درد از ظلمی که بر ما رفته است.