مسمط موشح (در دو معنای متضاد: در ظاهر موافقت با جمهوری، از برداشتن کلمات اول سه مصرع اول هر بند با مصرع چهارم غزلی در مخالفت)

برداشت: جمهوری اسلامی ایران با افتخار و شجاعت ملی‌گران، به حیثیت و مقام آزادی‌خواهان افزوده است.

برداشت: این جمله به این معناست که برای آزادگان ننگ است که نیت آنها به بدی و ننگین تبدیل شود. صحبت درباره اصلاح وطن نباید به جنگ و خونریزی منتهی شود.

برداشت: به دنبال فعالیت‌های نظامی، سرزمین ایران به باغی زیبا تبدیل شده است و حال خوب آن باعث شهرتش در دورترین نقاط شده است.

برداشت: ما از خودمان چه انتظاری می‌توانیم داشته باشیم، در حالی که در برابر صف قاجار، این گروه به مانند گوسفندانی است که در برابر پلنگ قرار گرفته‌اند.

برداشت: عدم دانش و نداشتن توانایی، قلب ما را می‌سوزاند، اما صدای دین نباید مانع بهبود و اصلاح ما باشد.

برداشت: در ایران امروز، صحبت درباره‌ی دین بی‌معنا و بی‌اهمیت به نظر می‌رسد.

برداشت: دارایی‌های تو را گروهی از خدمتکاران دربار به سرقت برده‌اند و تو از این موضوع بی‌خبر هستی.

برداشت: در شب و روز، کسی خواب را نگهبانی می‌کند که برای حفاظت از تو آماده است و به سلاح مسلح است.

برداشت: آزادی و اصلاحات ضروری و لازم بودند و مشروطیت نمی‌تواند از ما دوری کند و عیوب را برطرف نکند.

برداشت: در تلاش و سختی هستیم، زیرا وطن ما تحت تاثیر توطئه‌های بیگانگان قرار گرفته و این گوهر درخشان و ارزشمند در گلوی نهنگ گرفتار شده است.

برداشت: در حال حاضر، شور و شوق در دل ما به وضوح حس می‌شود. هدف ما این است که جمهوری‌مان به گونه‌ای عمل کند که سستی و تنبلی را از میان بردارد.

برداشت: در دنیای پادشاهی، حوادث و مشکلاتی وجود دارد که ما از آن‌ها بی‌خبر هستیم، در حالی که دشمنان در حال سوءاستفاده و طمع‌ورزی هستند.

برداشت: تا زمانیکه عزاداری‌ها و نمایش‌های مرتبط با خاندان قاجار ادامه دارد و به صورت مجزا و پراکنده برگزار می‌شود، این نوع عزاداری‌های کهنه و جدید هم همچنان وجود دارند.

برداشت: آن شخص بی‌دین و پرسر و صدا، زره دین را به زمین انداخته است. این کار باعث شده که این قافله تا روز قیامت در این بیابان، در حالت ناتوانی و درماندگی باشد.

برداشت: داستانی تلخ را از من بپذیرید، یادآور این که جمهوری ما به خاطر بازی‌های کودکانه، از پیشرفت بازمانده است.

برداشت: ما همچون یک کودک هستیم که بی‌دلیل شاد و خوشحال است، درست مثل اسباب‌بازی‌های شادی که در شهر فرنگ وجود دارند.

برداشت: در دل کسانی که آزاداندیش و الحق‌جو هستند، با ارزش‌ترین و واقعی‌ترین حقیقت‌ها وجود دارد. عشق به میهن در آن‌ها دیده می‌شود و صداقت در عمل‌شان نمایان است.

برداشت: در اینجا به این نکته اشاره می‌شود که دشمنان نفاق و دورویی، سخنانشان مانند جواهرات مختلفی است که هر کدام رنگ و شکل متفاوتی دارند. یعنی آنها در گفتار خود دچار تضاد و فریب هستند و هر کدام از کلماتشان نشان‌دهنده یک جنبه متفاوت از شخصیت واقعی‌شان است.