شکوه

برداشت: زال در فصل زمستان از سرما فرار کرد و بهمن ماه فرا رسید و اسفند، ماهی است که با شکوه و عظمت تهمتن (رستم) همراه است.

برداشت: خورشید به آسمان درخشید مانند نظر پشوتن، آتش زرتشت در دی ماه به گلستان گرم رسانید.

برداشت: وقتی سبزه مانند گشتاسب در باغ گلستان رویید و خیمه زد، زیبایی و طراوتی به وجود آمد که یادآور شکوه و عظمت است.

برداشت: رهبر نوروز همچون چتری از آینه، نور خود را برمی‌افروزد و ماه سفندار به جلوه‌گری می‌پردازد.

برداشت: هدهدی با منقار و پای خود، تاج بوقلمون را خون‌آلود کرده و بر سر آن ضربه زده است.

برداشت: زاغی که در خارج از باغ پرواز می‌کند، فرش تیره‌ای را از باغ برد.

برداشت: در بهار جدید، ماه دوباره می‌درخشد و از جنگجویان سلاح‌ها را خواهد گرفت.

برداشت: پرنده‌ای زنگ‌زده به زیبایی درختان نغمه سرایی می‌کند و تمام موجودات را بر تخت سلطنت می‌نشاند.

برداشت: مانند من در ستایش حجت خداوند باشید.

برداشت: صدرا، تو به عنوان خادم من، دروغ پردازی می‌کنی و به باورهای من حمله می‌کنی.

برداشت: انگار که خودت فاسد نیستی و دیگران هم فساد نمی‌کنند، چه جای تعجبی دارد که در جایی که باید از حق تو دفاع شود، این وضعیت پیش بیاید.

برداشت: به من بیچاره این همه اتهام و تهمت می‌زنند.

برداشت: اگر به ستایش او بپردازم، ننگین است و اگر به طعنه‌اش بگویم، قافیه‌اش بسیار ضعیف و کم‌حجم است.

برداشت: اگر از این موضوع بگذرم که این حرف‌ها چقدر بی‌مزه است، باید بگویم که وضعیت من به خاطر مشکلاتم چندان خوب نیست.

برداشت: به کجا بروم و نزد کدام پادشاه در خراسان شکایت بکنم؟

برداشت: می‌گویم ای شاه، به خاطر ظلم و ستمی که کرده‌ای، از روی نادانی درباره‌ی عیوب بنده‌ام به دروغ سخن می‌گویی.

برداشت: اگر تو نسبت به من مهربان باشی و لطف و عنایت داشته باشی، من نیز به تو به حق و انصاف سخن می‌گویم و این را با یقین می‌دانم.

برداشت: پادشاه خراسان به سادگی و راحتی پاداش می‌دهد.

برداشت: تا زمانی که از کارهای ناپسند دوری کنید و به کارهای نیک روی آورید، در این صورت است که به مقام بالاتری دست پیدا خواهید کرد.

برداشت: خوشحال و شادابیم و این به برکت و تلاش خداوند بر تو مبارک باشد.

برداشت: شادی به دنیا آمده از حاکم سرزمین‌های ممکن.