شمارهٔ ۷۱ - بخون و بدان آنگهی کارکن

برداشت: ای پسر، نصیحت‌های مرا به خاطر بسپار، و به یاد داشته باش که پدرت چه می‌گوید.

برداشت: هرگز چیزی را که معنایش را نمی‌دانی، نگو و کاری را که نمی‌دانی خوب است، انجام نده.

برداشت: سرمایهٔ یک مرد، دانایی اوست و پس از آن، خواستن و توانستن در او شکل می‌گیرد.

برداشت: وقتی انسان توانایی، دانش و نیت درست دارد، زمانه نیز به او کمک می‌کند و راه درست را برایش هموار می‌سازد.

برداشت: اگر به چیزی که از آن خیر و فایده‌ای نیست، وابسته شوی، باید بر حالتی که در آن هستی افسوس بخوری.

برداشت: همواره تلاش کن تا خشنودی خدا را به دست آوری و به مردم نفع برسانی.

برداشت: هرگز به راهی که بی‌پایان به نظر می‌رسد، نرو، و اگر به آن راه رفتی، برنگرد.

برداشت: کاری که از نظر تو خوب نیست، به آن دست نزن. به آن فکر نکن و ادعایی هم نداشته باش.

برداشت: با گفتار خود به دیگران کمک کن و بدان که پس از آن باید عمل کنی.

برداشت: اگر قولی بدون عمل همراه باشد، نباید به آن اعتماد کرد؛ چون چنین قولی از اعتبار کمتری برخوردار است.

برداشت: این جهان دو جنبه دارد؛ یکی لطیف و نرم است و دیگری خشن و سخت.

برداشت: همان‌طور که در ظاهر و گفتار مردم نمایش داده می‌شود، در باطن و رفتار آن‌ها استواری و حقیقت وجود دارد.

برداشت: حقیقت در عمق وجود انسان نهفته است و ظاهر خارجی تنها یک نمای ظاهری است. برای رسیدن به درک و معرفت واقعی، باید از دنیای بیرون بهره‌مند شویم تا بتوانیم به درون خود راه پیدا کنیم.

برداشت: بیرون انسان ظاهری دارد و درون او باطن و شخصیت متفاوتی. در واقع، راهی که او در پیش می‌گیرد پیچیده و پر از جزییات است.

برداشت: عالم، به ظاهر دنیا نگاه کرد و گفت: خارج از این دنیا، اگر چیزی وجود نداشته باشد، ارزش هیچ چیزی را ندارد.

برداشت: ظاهر را فدای باطن نکن، مانند اینکه ظرفی بی‌ارزش را زیبا کنی، بلکه باطن خود را چون صدفی باارزش مزین کن.

برداشت: صدف ظاهری زیبا و دل‌فریب دارد، ولی درون آن، مغزی ارزشمند وجود ندارد. در واقع، زیبایی ظاهری ممکن است فریبنده باشد، اما به تنهایی خالی از محتواست.

برداشت: به فریب و ناز و آرایش کسانی که در ظاهر خود را زیبا نشان می‌دهند، توجه نکن؛ زیرا آنها فقط ظاهری زیبا دارند و در واقع هیچ چیز واقعی و ارزشمندی ارائه نمی‌دهند.

برداشت: شلوغی مردم عادی بی‌مورد است، زیرا آن‌ها فقط سر و صدا می‌کنند و درونشان چیزی نیست.

برداشت: انسانی که عقل و تفکر ندارد مانند طبل بی‌چشم و گوش می‌شود و نمی‌تواند به درستی درک کند؛ از این‌رو، به بی‌مفهومی و بدون هدف اقدام می‌کند و سر و صدا به راه می‌اندازد.

برداشت: صدای زنگ به خاطر درد نیست، زیرا این صدا فریبنده و ناامیدکننده نیست.

برداشت: به دام فریبنده دیگری نیفت، زیرا که ممکن است زیبایی و شیرینی ظاهری، خطر و زهر واقعی را پنهان کند.

برداشت: در این بیت به این معنا اشاره شده که در نبردهای زمان، کارزار و مبارزات به شیوه‌های معمول و متداول انجام می‌شود و دیگر از سلاح‌های خاص و نادر استفاده نمی‌شود. به عبارت دیگر، افراد در جنگ‌ها طبق قواعد و عرف زمانه‌ی خود می‌جنگند.

برداشت: اگر تیر دشمن به سوی تو پرتاب شود، باید چرخ و چوبه را شکستده تا بر تو غلبه نکند.

برداشت: به خود مغرور نشو از تمجیدها و سر و صدای مردم، زیرا آن‌ها هر چیزی را که به تو بدهند، تمامی را قبول می‌کنند.

برداشت: تو را با دست‌های بالا حمایت می‌کنند، اما در عین حال با دست دیگر سرنگونت می‌سازند.