شمارهٔ ۶۹ - خرس و امرود

برداشت: یک نفر گرسنه به باغ رفت تا شاید میوه‌ای خوشمزه پیدا کند.

برداشت: در هر سو با اشتها و حرص نگاه کرد و یک میوه انجیر را دید که به طور دراز رشد کرده است.

برداشت: درختی که بلند است و شاخه‌های گسترده‌ای دارد، برگ‌های زیادی نیز به همراه دارد.

برداشت: مثل این است که از هر برگ درختی، یکی به روشنی می‌درخشد، مانند ستاره‌های خوشه‌ی ثریا که از آسمان آبی می‌تابند.

برداشت: این جمله به شتاب و هیجان اشاره دارد، با تصویری از یک خرس که از شادی می‌غرد و با چهار کف دستش بر زمین می‌مالد. این رفتار نشان‌دهنده شوق و شادی ناشی از یک تجربه خوشایند است. در کل، مفهوم آن دعوت به اقدام و شادی در زندگی است.

برداشت: آن شخص به‌سرعت به سمت ساقه درخت می‌رفت تا خارهای تیز آن لباسش را پاره نکند.

برداشت: او به دقت به درخت نگاه کرد و دید که خارها از ریشه تا نوک شاخه‌ها رشد کرده‌اند.

برداشت: دهقان آگاه و دانا به درختی که دزدیده شده است، کارش را انجام می‌دهد و تلاش می‌کند تا از آن مراقبت کند.

برداشت: همه خارها مانند سرنیزه‌ها هستند و کسی از میان این نیزه‌ها آزاد نمی‌شود.

برداشت: خرس از آن مکان بسیار سخت و طاقت‌فرسا ناراحت شد و دست و پای خود را لیسید.

برداشت: از آن کار ناراحت نشو، هرچند که بیش از حد بوده، اما او با چهره‌اش چیزی نشان نداد.

برداشت: روح خود را در آن باغ بکار و با خود بگو که بزرگی نباید پنهان بماند.

برداشت: من این باغ امرود و این تاک میوه را برای حفظ یاد و خاطر پدرم وقف کرده‌ام.

برداشت: وقتی کسی را ببینی که بر خاک افتاده و حال خوبی ندارد، زبانش از دل رحم و مهربانی به سخن باز می‌شود و به زبان خیر و نیکی می‌آید.

برداشت: کسی که از منفعتی دور بماند، نباید آن منفعت را نادرست و بی‌جا بخواند.