شمارهٔ ۶۵ - فرشتهٔ عشق

برداشت: در داستان‌های باستانی، «اربس» به عنوان فرشته‌ای در حوزهٔ عشق معرفی شده است و داستان‌های زیادی دربارهٔ او روایت می‌شود.

برداشت: چهره‌ات همانند گل زیباست و مانند شاخه‌ی گل، خوش‌نما و دل‌ربا هستی. در دستانت تیری و کمانی وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی قدرت و توانایی‌ات است.

برداشت: شبی پر از طوفان و تاریکی بود و برف در فضا پخش شده بود.

برداشت: ناگهان در دل انسان طوری اتفاقی رخ می‌دهد که به نظر می‌رسد دیوانگی بر عقل حاکم شده است.

برداشت: دل به شدت از جا پرواز کرد و در را گشود، همین که «اریس» در آنجا فراخ گشت.

برداشت: دو بالش به خاطر برف و سرما افسرده و سنگین شده و دو چشمش هم به دلیل سرما به هم نزدیک شده‌اند.

برداشت: لبان او مانند جزع یمانی، کبود و تیره است و گونه‌هایش مانند سنگ قیمتی، درخشان و زیباست.

برداشت: بدن تو همانند شاخه‌ای از گل تازه در بهار است که از سرما و برف می‌لرزد.

برداشت: دل به آرامی از خود پرسید که آیا در این تاریکی، هنوز هم مهمانی ناخوانده را می‌خواهی؟

برداشت: دل کودک به او می‌گوید: بیا که این خانه برای دوستان وقف شده است.

برداشت: در این هوای سرد و برفی، کجا بوده‌ای که چیزی نخورده‌ای و به کسی آسیب نزده‌ای؟

برداشت: لب‌های تو مانند صمغ یمن است، چرا که این‌گونه زیبا و دل‌انگیز است؟ و چهره‌ات مانند یاقوت درخشنده است، چرا که این‌قدر جذاب و جذاب نظر می‌رسد؟

برداشت: چرا چشمانت را به هم فشرده‌ای و چرا گل‌های نرگس را ناراحت کرده‌ای؟

برداشت: چرا در دستت تیر و کمان وجود دارد؟ آیا می‌ترسی از اینکه بدگمانی تو را اذیت کند؟

برداشت: در این گفتگو، تا جایی که به موضوع مشکوک شدند، با نرمی و ملایمت در آن حالت خاص آرام شدند.

برداشت: در گوشه‌ای دلی آتشین روشن شده است که به خاطر آن دل زنده و شاداب، به شدت دچار سوختگی و آسیب شده است.

برداشت: دو دست او با حرارت به آتش برخورد کرد و وقتی که گرم شد، خوش‌طبعی‌اش ایجاد شد.

برداشت: عشق خوش طبعی از کجا شروع می‌شود که بر دل عاشقان مصیبت می‌آورد؟

برداشت: خداوند عشق دست خود را بالا برد و کمان را به زه آورد و آن را کشید.

برداشت: دل به شوخی عشق سرگرم بود و شاد می‌گذرانید، اما ناگهان احساساتش به شدت تغییر کرد و در اوج آن احساسات شدید غرق شد.

برداشت: آتش تند و درخشان چیزی مانند الماس، دل مردان و زنان را می‌سوزاند.

برداشت: کسی که در زندگی‌اش با مشکلات و رنج‌های فراوان مواجه است، در برابر انتقادات و طعنه‌های دیگران احساس آسیب و ضعف می‌کند.

برداشت: درد و نگرانی و مصیبت، همه نشانه‌های غم و رنج و ابتلا هستند که بر دل انسان سنگینی می‌کنند.

برداشت: پیکان «آرس» از کمانش پرتاب شد و تمام وجود دل را پر از خون کرد.

برداشت: خنجرش به دل خورده و تا نرود، فرشته در آن خانه نشسته است.

برداشت: در آن دل، فکر بد نکن، زیرا دست «اریس» در آن محبت را از بین برده است.

برداشت: قلب شاعران از دل دیگران جداست و احساسات آنها مستقیماً تحت تأثیر الهامات و بخشش‌های الهی قرار دارد.

برداشت: زمانی که دل یک شاعر پر از درد و سوختگی باشد، شعرهای او می‌توانند جهان را روشن و گرم کنند.

برداشت: دل من پر از اندوه و ناراحتی است و برایم مهم نیست که اگر کلماتی که می‌گویم تلخ و سوزاننده باشند.

برداشت: دل شاعر مانند دل یک کودک زود آزرده می‌شود، وقتی که در عشق تو شکی به وجود آید.

برداشت: دل شاعران مانند دریاست، عمیق و وسیع. در آن همیشه نوساناتی همچون رعد و برق، باران و برف وجود دارد.

برداشت: از هیچ گونه هیاهو یا حادثه‌ای نه در خوشی و جشن، و نه در سوگ و عزاداری، آسوده نخواهی بود.

برداشت: دل و احساساتی به این بزرگی و وسعت به سادگی به دست نمی‌آید مگر اینکه به شکل واقعی و عمیق تلاش کنی.

برداشت: شما با یک تار مویی به هم رسیده‌اید و نشانه‌ات مانند گلی در زلف‌هایت دیده می‌شود.

برداشت: می‌توانی مانند کودکان به او نزدیک شوی و با او بازی کنی.