شمارهٔ ۶۳ - ترجمه یک قطعهٔ فرانسه

برداشت: یک کودک، جغدی را از لانه‌اش بیرون آورد و در حیاط مدرسه‌اش بزرگ کرد.

برداشت: او یک جوجه‌غاز داشت که با گربه‌پیر دوست شده بود.

برداشت: مدرسه جایگاهی برای آموزش است که به کودکان راه و مهارت‌های مختلفی را می‌آموزد.

برداشت: چون در آن مکان شتابان رفتند، از دانش و درایت بهره‌مند شدند.

برداشت: در اینجا اشاره شده است که فردی از داستان‌ها و سخنان «هرودت» نقل قول کرده و همچنین مطالب زیادی از «تیتلیو» خوانده است. به نوعی، نشان‌دهنده‌ی مطالعه و آگاهی از مفاهیم و آثار مختلف تاریخی است.

برداشت: شبی عادی، اهل دانش و خبر شروع به بحث و جدل با یکدیگر کردند.

برداشت: کدام یک از قوم‌ها و فرمانروایان، کم‌اند و کدام یک از آن‌ها زیاد هستند؟

برداشت: در ابتدای سخن، اگر راست بگوییم، کجا بهتر از مردم مصر وجود دارد؟

برداشت: تمام انسان‌ها، چه عاقل و چه مذهبی، در برابر آداب و رسوم خود صبور و با پشتکار هستند.

برداشت: این بیت به این معناست که نزد خدایان، تنها یک ویژگی از جان و روح انسان کافی است که او را در راه نیکویی قرار دهد. در واقع، آن صفت می‌تواند به عنوان معیار مهمی در ارزیابی انسان‌ها از نظر آنها محسوب شود.

برداشت: جغد از سمت دیگر صدایی بلند کرد و پرسید که حالا چه بر سر مردم آتن آمده است و کجا هستند؟

برداشت: من خیلی از آن مردم خوشم می‌آید و کسی را بالاتر از آن‌ها نمی‌شناسم.

برداشت: چه کسی می‌تواند آن شادی و عشق را داشته باشد، همانند قدرت و شهرتی که او دارد؟

برداشت: از این داستان طولانی بخندید، چون درگیری و هیجان سخن را شروع کرد.

برداشت: چقدر دور از انتظار است که به این فکر و نظر بی‌مقدار و این حرف‌های بی‌پایه و بی‌محتوا توجه کنیم.

برداشت: اگر اینطور است، پس رومی‌ها چه کسانی هستند و دیگران چه جایگاهی دارند؟

برداشت: در یک مکان، گروهی جمع شدند که شامل یک رئیس بزرگ و مردانی با نفوذ و تأثیرگذار بودند.

برداشت: در یک سرزمین، هنرهای زیادی را جمع کرده و به آنجا نسبت دادند و آنجا را به نام روم یاد کردند.

برداشت: دل من به سوی این مردم کشیده می‌شود، در حالی که جهانگرد باید نماز بگذارد.

برداشت: افرادی که خود را اهل فضل می‌دانند، با بحث و جدل به تایید حرف‌های خود پرداختند و از صحبت با دیگران دوری کردند.

برداشت: در آن مکان، موشی دانا و با تجربه وجود داشت که مطالب علمی زیادی را خوانده و دانسته بود.

برداشت: به صحبت‌های آن‌ها گوش می‌دادی تا ببینی آن موش حکیم چه می‌گوید.

برداشت: ای کسانی که در هنر و زیبایی چیره‌دست هستید، هدف را با دقت و هوشمندی به انجام برسانید.

برداشت: در میان مصریان، گربه به عنوان موجودی مقدس و پرستیده شناخته می‌شد، در حالی که در آتن، مردم به جغد ارادت داشتند و آن را ستایش می‌کردند.

برداشت: در کاخ روم، خورشید تابان به غازان می‌رسید و مراسم و آیین‌های خاص خود را داشت.

برداشت: هر کدام از ما صدایی را شنیدیم که ما را به سمت یک دلگرمی یا مکانی خاص جذب کرد.

برداشت: باور و اعتقاد تو مانند کاه است که به هر سمتی می‌وزد. به هدف خود بپرداز و بر روی آن مانور بده، مانند آهن‌ربایی که فقط به سوی خود جذب می‌کند.