شمارهٔ ۵۲ - یاران سه گانه‌:‌

برداشت: یکی از شخصیت‌های بزرگ سه دوست داشت که همیشه در حال مراقبت و رسیدگی به حال آن‌ها بود و این دوستان همواره در مشکلات و چالش‌ها قرار داشتند.

برداشت: طلا و نقره خالص ارزشمند هستند، اما بهتر از آن، داشتن هنر و مهارت‌های شخصی است که انسان را زیبا و ارزشمند می‌سازد.

برداشت: وقتی که مرگ به او نزدیک شد و دستش را گرفت، او خبر مرگش را به آن سه دوست عزیزش رساند.

برداشت: به کنار آن مرد خوب، افرادی ناراحت و نگران حاضر شدند و چهره‌هایشان نشان‌دهنده‌ی غم و ناراحتی بود.

برداشت: وقتی خواجه با آن سه نفر روبرو شد، به یار اولیه‌اش گفت:

برداشت: پوشش تو قرمز و بدن تو دیر است، چرا که بر من جامه‌ای طلایی دوخته‌اند.

برداشت: زرش گفت: تو نگهدار من بودی و خیلی از دردها و مشکلات من را تحمل کردی.

برداشت: به خاطر مرگ تو یک شمع روشن می‌کنم و نامت را مانند گل‌های خوشبو در دل‌ها زنده نگه می‌دارم.

برداشت: زر از او جدا شد و به دلیل رنجی که کشیده، همسرش به زیبایی زرین درآمد.

برداشت: لباسش را از شدت ناراحتی پاره کرده، چهره‌اش خراشیده و موهایش درهم و برهم شده است.

برداشت: یکسری دوستی را با احترام وداع کرد و اشک‌هایش را با مژه‌هایش پاک کرد.

برداشت: برای غم تو، من خود را بی‌چیز می‌کنم؛ موهایم را کوتاه کرده و به شیوه‌ای بلند و پرشور گریه می‌کنم.

برداشت: با شتاب و هیجان به سمت آرامگاه تو می‌روم و بر آن مکان پر نور که مربوط به توست، گریه می‌کنم.

برداشت: پس از آن دو نفر، دوست سوم به سمت کسی رفت که نه صورتش زیبا بود و نه موهایش درهم و برهم.

برداشت: نه صورتش زرد است و نه بدنش لرزان، نه لباسش چاکی دارد از غم دوست.

برداشت: او با دلی سرشار از محبت و عشق، مانند یک فرشته زیبا و دل‌نشین پذیرا شد.

برداشت: خداوندی به کسی گفته است: ای نیکو! افسوس که مرگ آمد و جایی برای ما نیست که در آن قرار بگیریم.

برداشت: اگر از تو دور شوم، چه باید کرد؟ جدا شدن از تو باعث درد زیادی می‌شود و باید برای این جدایی گریه کرد.

برداشت: نیکوکاری با تفکر و سکوت، نشان داد که این کرامت ناشی از دانش و هنر استاد است.

برداشت: وقتی در زندگی در کنار تو بودم، بسیار از خوشی‌ها را تجربه کردم، اما پس از مرگ، کسی جز تو برایم ارزشی ندارد.

برداشت: هر کجا که بروی، من نیز همراه تو هستم. هیچ دوستی خوب و معتمد ندارم و تنها به کارهایی که می‌دانم مشغولم.

برداشت: در این گفتگو، استاد قدیمی به خواب رفته و ثروت و زنان نیز کنار او به خواب رفته‌اند.

برداشت: به سمت قبر با ساز و برگ آمدند، او را در قبر گذاشتند و دوباره بازگشتند.

برداشت: یک فرد شمعی روشن کرد و دیگری به گریه افتاد. سپس هر دو از آن مکان رفتند و زندگی خود را ادامه دادند.

برداشت: همه دوستان دور شده‌اند، جز آن دوستی که در کنار او تا پایان عمر باقی مانده است.