شمارهٔ ۴۵ - انسان و جنگ

برداشت: شبی، سکوت اختیار کرده بودم و از حرف‌های ناب و حکمت‌آمیز دور بودم. در دل و ذهنم، غرق در افکار عمیق و وسیع بودم.

برداشت: دوست مهربانم به آرامی و زیبایی مانند طاووس نر وارد شد.

برداشت: همه‌ی زیبایی‌ها و خوبی‌ها در کنار اخلاق نیکو و رفتار خوش‌نهایت درخشان و تازه است.

برداشت: در دستان او نامه‌ای از سرزمین‌های دور وجود دارد که پر از گفتگو درباره نبردها و جنگ‌هاست.

برداشت: قیصر سپاه خود را به دریا فرستاده و در دل آب، آتش به پا کرده است.

برداشت: مردم تازه‌کار از این وضعیت ناراحت و مضطرب‌اند، در مکانی که سخن‌ها، افکار و چیزهای مختلف بیان شده است.

برداشت: از این به بعد دریا شاهد نبردی عظیم بین عقاب و نهنگ بزرگ خواهد بود.

برداشت: بیایید ببینیم آیا بال و پر عقاب در این دشت وسیع آب پخش می‌شود.

برداشت: شجاعت و قدرت نهنگ، مانند ستاره در آسمان است و در برابر چالش‌ها و خطرات، چون زرین می‌درخشد و پیروزی را به دست می‌آورد.

برداشت: او عصبانی شد و گفت این چه نوع دیوانگی است؟ ریختن خون، روش خردمندی نیست.

برداشت: افرادی که به خاطر کینه‌ورزی دچار مشکل شده‌اند، از مهربانی دیگران آسیب نمی‌بینند.

برداشت: به دور از نگاه خود، به پایان این نبرد و اختلاف بنگر!

برداشت: به او گفتم، ای کسی که از درِ محبت به من وارد شده‌ای، تو با آمدنت به من آرامش داده‌ای و افکارم را از ناراحتی رها کرده‌ای.

برداشت: هیچ‌کس این نبرد را دیر در نظر نگرفته و از خرداد و تیر نمی‌گذرد.

برداشت: اگر زمانی بگذرد، باز هم پایان جهان در انتظار است و این جهان از آلودگی و درد رهایی خواهد یافت.

برداشت: جهان ممکن است تغییر کند و دست به دست بگردد، اما انسان همچنان در جستجوی جنگ و مقاصد خودش خواهد بود.

برداشت: مردم برای جنگ آماده‌اند و این جنگ، ریشه در وجود آن‌ها دارد.

برداشت: جنگ به شدت و فراوانی رخ خواهد داد که هیچ موجودی، چه نر و چه ماده، در جهان باقی نماند.