شمارهٔ ۳۹ - مخبر بی‌خبر

برداشت: خبرچین ما در حالی که بی‌خبر است، همچون شخصی گیج و خواب‌آلود که از بی‌پولی دیگران اطلاعی ندارد، در مورد رفت و آمد افراد کم‌درآمد گزارشی نمی‌دهد.

برداشت: چشمان من مانند یک دفتر خالی از خبرهای تازه است و ورق‌هایش سفید و بدون نوشته به نظر می‌رسند.

برداشت: دهانش به رنگی سفید مانند برف است و از دهانش به خاطر آرزویی که دارد، آب حسرت پایین می‌ریزد.

برداشت: نگاهی به من بینداز و توجه کن به شاگردی که می‌خواهد اطلاعات تازه‌ای بگیرد.

برداشت: از کسی پرسیدم که وضعیت وزارتخانه چگونه است؟ اطلاعاتی که دارید و همچنین اطلاعاتی که از دیگران به دست آورده‌اید، چیست؟

برداشت: طرح این سوال نشان‌دهنده نگرانی و کنجکاوی درباره وضعیت فعلی اصفهان و آذربایجان است. گوینده به دنبال درک تغییرات و شرایط حاکم بر این مناطق است و تمایل دارد از وضعیت فعلی و رویدادهای اخیر مطلع شود.

برداشت: سرنوشت و وضعیت مردم مظلوم کردستان چه به سرشان آمده است؟ داستان‌ها و یادگارهای کاشان و اردستان چه سرنوشتی پیدا کرده‌اند؟

برداشت: خوشحالی و رونق از مناطق سلماس و خوی خبر ندارد، بنابراین بپرس حال و روز کرمانشاه چطور است؟

برداشت: می‌دانم که از حال من بی‌خبر هستی، هیچ‌کس آخرین پیام را ندیده است.

برداشت: اما در دزفول و خوزستان چه اتفاقی افتاد؟ ماجرای بوشهر و شهرستان چه بود؟

برداشت: حرف‌های سنجاب و آدم کلهر چه شد؟ چه بلایی بر سر مردم بروجرد و آشفتگی‌های آنجا آمده است؟

برداشت: در جنوب هیچ خبری از درگیری و نزاع نیست و به طور کلی آرامش برقرار است.

برداشت: استرآباد و لشکر روس چه ارتباطی دارد؟ همچنین، موضوع گفتگوی گنبد قابوس چیست؟

برداشت: شاهرود چه گفتگوهایی داشت؟ من نمی‌دانم که آنچه اتفاق افتاد در نهایت چه نتیجه‌ای داشت.

برداشت: می‌پرسم از خودت که حال و هوای مازندران چطور است؟ اوضاع انزلی و رشت چطور پیش می‌رود؟

برداشت: در قزوین چه چیزهایی از سوی روس‌ها به داخل کشور آمده است؟ یا چه مقدار نیروی انسانی یا نظامی از آنجا بیرون رفته است؟

برداشت: من از هر طرف درباره او سؤال می‌کنم، اما اطلاعاتی به دست نمی‌آورم و فقط گیج و ناامید می‌شوم.

برداشت: به او گفتم آیا تو هم مثل من گرفتار حالتی اسن که نمی‌توانی صحبت کنی یا نمی‌شنوی؟

برداشت: ساعت پنج است و موضوعی که باید به آن پرداخته شود، برای اوایل شب ضروری است.

برداشت: روزنامه بدون خبر و اطلاعات، در حال بی‌حوصلگی و سرگردانی است، انگار مطبعه نیز بیکار مانده و نمی‌داند چه کند.

برداشت: بالاخره خبر بدی به کسی رسید که باعث شد فشار و ناراحتی درونی او فوران کند و بسیار داغ‌تر از گذشته عمل کند.

برداشت: شخصی با خشم و ناراحتی به بدی‌های شمر و حرمله اشاره می‌کند و از عملکرد وزیر داخلی نیز ابراز نارضایتی می‌کند.