شمارهٔ ۲۹ - هُمر -‌اَبرخیس

برداشت: ابر خیس با افتخار به همرش گفت که تو نمی‌توانی مانند من در شعر گنجینه‌ها را به دست آوری.

برداشت: در یک ساعت می‌توانم صد شعر بسازم، اما برای نوشتن چند دفتر شعر، نیاز به سال‌ها زمان دارم.

برداشت: تو در یک سال، چنان هستی که گویی چندین شعر نوشته‌ای، اما خودت در شعر نوشتن تنبلی می‌کنی.

برداشت: دوستش گفت: آیا نشنیده‌ای، ای پیر! داستان شیر ماده و خوک ماده چیست؟

برداشت: در شهر انطاکیه، یک خوک ماده بود که درباره عیوب یک شیر ماده صحبت می‌کرد.

برداشت: این ابیات به نوعی به انتقاد از یک ویژگی خاص یا رفتاری اشاره دارد. بیان می‌کند که اگر کسی مانند یک شیر ماده از نظر قدرت و ویژگی‌های ظاهری دارای عیبی باشد، تنها به خاطر اینکه دیر پا به عرصه وجود گذاشته، نمی‌توان او را سرزنش کرد. این به نوعی به مقایسه میان توانایی‌ها و زمان ظهور افراد اشاره دارد و تأکید می‌کند که برخی شرایط بیرونی ممکن است بر توانایی‌ها تأثیر بگذارند.

برداشت: پس از گذشت چند سال که بار سنگینی را به دوش می‌کشی، تازه متوجه می‌شوی که تنها یک یا دو فرزند به دنیا آورده‌ای.

برداشت: در طول سال دو بار درهای زهد و عبادت را باز می‌کنم و در هر بار، چهارده فرزند معنوی می‌آورم.

برداشت: به او جواب داد که هیچ ارزشی ندارد که یک خوک خودخواه و شکم‌پرست به خودش مغرور باشد؛ چون در اصل، او از نظر مولد بودن چیزی ندارد که به آن افتخار کند.

برداشت: در دنیا تعداد زیادی از انسان‌ها هستند که در شرایط سخت و نامساعد به دنیا می‌آیند و زندگی دشواری دارند، اما به طرز عجیبی برخی از افراد نیز در کردار و رفتار خود به گونه‌ای هستند که ارزش انسانی را زیر سوال می‌برند.

برداشت: اگر دیر به دنیا بیایم، ایرادی ندارد؛ چه چیزی برای نگرانی وجود دارد وقتی که قرار است شیر به دنیا بیاورم؟