مثنویات

شمارهٔ ۲۳ - نتیجه

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چو ترسی در دل کودک مکان کرد

ببالد هر چه بالاتر رود مرد

۲

نبینی تو که بر نورس چناری

نگارد کس به چاقو یادگاری

۳

ببالد، پوست آرد، پوست ریزد

ولی آن نقش از وی برنخیزد

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار