شمارهٔ ۲۰ - نامهٔ منظوم

برداشت: به خاطر حضور شاهزاده جاودانه، تمام وفاداری‌ها و اصولی که باید حفظ می‌شد، فراموش شده است.

برداشت: نام بزرگواران، ارجمندی سلطان بزرگ و نور چشم و روشنی بخش خاندان خاقان است.

برداشت: شخصی که فکر و نظرش برآمده از سرزمین طوس است، مرا همراه با شهری غم‌انگیز قرار داد.

برداشت: اکنون دلش در کنار معشوقان ری آرامش دارد و دیگر از یاد گذشته و مشکلات رها شده است.

برداشت: اگرچه بهشت پر از غلمان و حور است، اما وقتی به آن نگریسته می‌شود، گویی که آنجا هم به اندازه قصرها شکوه و grandeur دارد.

برداشت: بهشت را چگونه می‌توان خواند، در حالی که هر قسمتش به شکل خاصی زیبا و دلنشین است و بهشت‌هایی در هر گوشه‌اش وجود دارد؟

برداشت: چه نیکوست حال شاهزاده و سرزمین و دیار ری، چه زیباست آزادی و آرامش او!

برداشت: چه خوب است آن معشوقان با زیبایی و جاذبه که به راحتی دل‌ها را به دست می‌آورند و به سرعت به خواسته‌ها و مقاصد خود دست می‌یابند.

برداشت: اگر من فرشته‌ای با بال داشته باشم، بدون هیچ مانع و جنجالی به سوی ری پرواز می‌کنم.

برداشت: اگر توانایی و قدرتی در من باشد، هرگز نمی‌مانم در طوس حتی برای یک لحظه.

برداشت: اگر چه به سرزمین ری بروم، اما تلاش می‌کنم تا در آنجا خواسته‌ها و آرزوهای خود را برآورده کنم.

برداشت: من دامن شهزاده راد می‌گیرم و از ناملایمات زمانه فریاد می‌زنم.

برداشت: من به او حرف‌هایی می‌زنم که مخفیانه در دل دارم و موضوعات زیادی هست که هیچ‌گاه نگفته‌ام.

برداشت: می‌خواهم از رفتار بی‌وفای او بگویم و همچنین از فاصله‌اش با من، در حالی که همیشه آشنا به نظر می‌رسید.

برداشت: اکنون ای شاه، کجا هستی و حالا چه خبر است؟ که از دوری تو دل‌ها پر از خون است.

برداشت: تو با محبوبانت در ری به آرامش و نزدیکی رسیدی و به همین خاطر، دیگر عاشقان خود را فراموش کرده‌ای.

برداشت: نه دل‌جویی به این شکل وجود دارد و نه کمکی که وقتی یاران به یاد تو هستند، تو از آنها یاد نکنی.

برداشت: آیا تو با تمام دوستانت دشمنی می‌کنی؟ یا فقط با من این‌گونه‌ای؟

برداشت: امید دارم که از این به بعد تسلیم و آرام شوی و دیگر به وفاداری و صداقت بی‌اعتنا نباشی.

برداشت: هرگاه افرادی از این بندگان به شما سلامی کنند، شما برای هر سلام، پیامی داشته باشید.

برداشت: اگر با زیبایان آن دیار باشید، به یاد ما لبی را ببوسید و ما را فراموش نکنید.

برداشت: از دلربایی چشمان فریبنده پرهیز نکن و با زلف زیبای محبوبان دلبسته شو.

برداشت: تو و آن دو دختر بازیگوش، مانند فرزندان شاه هستید و این مدرسه نیز مانند یک شاهزاده است.

برداشت: بخوبی زندگی کن و شاداب باش، همیشه شاد و بی‌غم زندگی کن.

برداشت: گاهی مشغول بازی شطرنج هستم و گاهی بازی آس، گاهی نوشیدنی می‌نوشم و گاهی هم زحمت می‌کشم.

برداشت: هرگاه با افراد نیکوکار و خوب وقت بگذرانی، همیشه ما را به یاد بیاور و در کنار آن‌ها به وفاداری و صداقت پایبند باش.

برداشت: اکنون در خانه مستشار به یاد تو این اثر را می‌نگارم.

برداشت: شاید یک روز به یاد ما بیافتی و از غم جدایی هم فریادی بزنی.

برداشت: من تا کی باید درباره تو سخن بگویم، ای کاش عمر تو دراز باشد.