شمارهٔ ۱۷ - مطایبه

برداشت: ای کسی که به خاطر ما دلگیر شده‌ای، چهره‌ات بدون هیچ دلیلی از ما پنهان شده است.

برداشت: ما هیچ گناهی جز وفاداری به تو نداریم، اما تو هیچ علاقه‌ای به ما نداری.

برداشت: در نهایت، نه من و تو رفیق واقعی بودیم و نه به وعده‌هایمان وفادار ماندیم.

برداشت: ای دوست، هرچه از ما دوری گزینی، در آغوش دوست واقعی خود را پیدا خواهی کرد.

برداشت: چندین وعده به من دادی و به من قول دادی، اما چنانچه به این وعده‌ها عمل نکردی، این عهد و پیمان بی‌معناست.

برداشت: به من برگرد که من به خاطر تو حاضر هستم همه‌چیز را فدای تو کنم و در کنار تو به خاک پای تو بیفتم، زیرا تو روح و جان من هستی.

برداشت: می‌خواهم با دستم به ساق پای تو بزنم و برایت سیگاری بپیچم.

برداشت: من یک جام عرق به دستت می‌دهم تا از حالت خمار باده بیرون بیایی و به مستی برسی.

برداشت: من شب و روز را با بزرگی و عظمت تو مشاهده می‌کنم و در خیال خود تحت تأثیر نشئه‌ای از چرت و خواب به سر می‌برم.

برداشت: به خاطر تو ای زیبای دل‌ربا، غزلی به این زیبایی می‌سرایم.