شمارهٔ ۲ - در نصیحت

برداشت: تنها شنیدم که یک درویش عربی، دست خود را از مهر پرمی‌کند و بر روی سگی که متعلق به اوست، می‌مالد.

برداشت: شخصی عابد و زاهد، سگی را دید که به حالتی خاص رفتار می‌کند. او به سگ نزدیک می‌شود و از او می‌پرسد که چرا اینگونه عمل می‌کند.

برداشت: مرد عرب به آب رفت و با دستش گفت که آن را شستم و دلیل قانع‌کننده‌ای دارم.

برداشت: آن ناپاکی که در من بود، با آب رفت، اما زشتی کلام تو همچنان بر زبانت باقی مانده است.

برداشت: اگر خداوند بر تو رحمتش را نازل کند، ناپاکی‌های درونت بر زبانت جاری خواهد شد.

برداشت: دعوت به کارهای نیک و برحذر داشتن از کارهای زشت، وقتی با مهربانی و ملاطفت باشد، بهتر است.

برداشت: اگر بخواهی نصیحت کنی، بهتر است پنهانی انجام دهی، چون بیان آن ممکن است به عیب‌جویی و افزایش ننگ منجر شود.

برداشت: اساتید ما در زمان‌های گذشته، هنگامی که در محفل‌ها و مجالس حاضر می‌شدند، دوست و هم‌صحبت می‌گردیدند.

برداشت: روز و شب، افرادی در کنار درِ خانه‌اش بودند که به او نصیحت می‌کردند، اما این نصیحت‌ها به‌طور مستقیم و واضح بیان نمی‌شد.

برداشت: اگر در کسی صفت ناپسندی مشاهده کنند، تلاش می‌کنند تا صفتی مثبت و زیبنده او را جایگزین کنند.

برداشت: اگر کسی بدخلق و شقّی باشد، به او عاطفه و مهربانی نسبت می‌دهند.

برداشت: هر ویژگی که در مورد آن به درستی آگاهی نداشتند، به گونه‌ای آن را توصیف و تحلیل می‌کردند.

برداشت: فلانی دارای ویژگی خاصی بود که به خاطر آن، سرزمینش را بر عهده داشت.

برداشت: اگر نمی‌بخشی این کار را، پس حتماً می‌دانی که روش بیان متفاوتی را باید انتخاب کنی.

برداشت: زمانی که احساس رحم و شفقت در او ظاهر شد، لقب و صفت «رحیم» بر او قرار دادند.

برداشت: تا جایی که رحمت او را وصف کردند، به ملامت و انتقاد او نیز پرداختند.

برداشت: پسر سبکتکین، در گذشته پادشاهی دلیر بود، اما در عین حال، خصلت‌های زشت و پستی هم داشت.

برداشت: به قدری از نصر سامانی تعریف و تمجید شد که در برابر سلطانی که در آنجا بود، همه تحت تأثیر قرار گرفتند.

برداشت: چه مقدار به «رودکی» هدیه داده شد و چه بخشش‌هایی به آن شخص دیگر صورت گرفت.

برداشت: به محض اینکه انسان‌ها متوجه بزرگی و مهربانی او شوند، محبت و لطفش به همه‌جا گسترش می‌یابد.

برداشت: او به «غضاری» چنان توجه و محبتی نشان داد که از شدت آن محبت، او به شکایت و ناله درآمد.

برداشت: به طور کلی، اگر می‌خواهی نصیحت خوبی بدهی، آن را به گونه‌ای بیان کن که گویی تنها برای آن شخص خاص مطرح می‌کنی.

برداشت: اگر از روی دانش و حکمت گامی برداری، دیگر چه سودی دارد که بخواهی نصیحت کنی یا فحش بدهی؟

برداشت: به یاد آورید آن کسی را که این جمله را نوشت: سرزنش بهتر از نصیحتی است که به شکل زشت بیان شود.

برداشت: ای بهار، آن‌چنان نصیحت کن که فقط خدا و تو از آن باخبرید و کسی دیگر نمی‌داند.