سحرگه به راهی یکی پیر دیدم
سوی خاک خم گشته از ناتوانی
دربارهٔ این سروده
در سحرگاه، پیرمردی را دیدم که به دلیل ناتوانی به زمین خم شده بود. از او پرسیدم چه چیزی را در این راه گم کرده است و او فقط گفت: «جوانی، جوانی، جوانی».
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بگفتم چه گم کردهای اندرین ره؟
بگفتا: جوانی، جوانی، جوانی