سهمگین سمجی چو تاری مسکنی
بسته برروبش دری چون آهنی
در این شعر به توصیف مکانی تاریک و خطرناک پرداخته شده است. در این مکان، درب آهنی بستهای وجود دارد که نگهبانانی خشن و قوی در اطراف آن صف زدهاند. شاعر با اشاره به رستم و روبین به نوعی از قهرمانان افسانهای، پرسش میکند که آیا یکی از آن قهرمانان در این مکان حضور دارد یا نه. احساس ترس و تهدید در این فضا مشهود است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سهمگین سمجی چو تاری مسکنی
بسته برروبش دری چون آهنی
پاسبانانی در آنجا صف زده
هریکی از خشم چون اهریمنی
کیست گویی اندربن در بسته سمج
رستمی آنجاست یا روبینتنی