شمارهٔ ۱۷۵ - تاریخ دبیرستان فردوسی مشهد

برداشت: به نام خداوندی که در دنیا نام فردوسی را تازه کرد و دوران جدیدی از سلطنت را آغاز نمود.

برداشت: زبان خاموش گردید و دنیا ادب را جستجو کرد. دوباره شکوفا و معطر شد، مانند گل‌های باغ فردوسی.

برداشت: اگر دل کسی به خاطر حوادث و مشکلاتی که از جانب شاه غزنوی به وجود آمده، اندوهگین و پر از درد باشد، اکنون باید روح فردوسی شاداب و سرزنده باشد.

برداشت: اگر اکنون در این زمان خوب و خوش زنده بودی، حتماً همه شعرهای فردوسی از ستایش و تمجید تو پر می‌شد.

برداشت: به دستور پادشاه ایران، آرامگاهش آباد و زیبا شد. این آبادانی به دلیل بلندی و عظمت طبع فردوسی و جایگاهی که داشت، رخ داد.

برداشت: با نام او جشن بزرگی برپا شد و همه جا پر از شور و هیجان گردید. سرودی زیبا در جهان طنین‌انداز شد که داستان مقام فردوسی را بیان می‌کند.

برداشت: شهنشاه آسمان برای زینت بخشیدن به ایران، به برپایی این دبیرستان در شهرستان فردوسی تلاش کرده است.

برداشت: باقی بمان که از تلاش و اراده‌ی پادشاه در این خانه‌ی علم و دانش، نور فضیلت بر فرزندان فردوسی تابید.

برداشت: در این دوران خوشی و سعادت، روز پیروزی خواهیم داشت و ایران کنونی از ایران آینده، بهتر خواهد بود.

برداشت: وقتی این یادگار به پایان رسید، گل حکمت شکوفا شد و در تاریکی‌ها، بهار ظهور کرد. تو را می‌ستایم ای فردوسی.

برداشت: وقتی هنرمند آفرین این تاریخ را مرور کرد، به یاد می‌آورد که دبیرستان فردوسی همیشه در دنیا باقی و جاودانه خواهد ماند.