شمارهٔ ۱۶۷ - شوخی در پارلمان

در این شعر، شاعر با زبانی طنزآمیز به موضوع آزادی اشاره می‌کند. او از دست غیبی می‌خواهد که نامش را به عنوان استاد در کمیسیون امور خارجه بنویسند. در پاسخ به او می‌گویند که این درخواست منطقی است و شرط آزادی همین است. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که همیشه پاسخ‌هاش سفید بوده و تعجبی ندارد که این بار هم همین‌طور باشد. در کل، شعر به انتقاد از پاسخ‌های غیرواقعی و بی‌معنا در زمینه آزادی می‌پردازد.