قطعات

شمارهٔ ۱۵۸ - بهار در خراسان

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دلم از مردم ری سخت ملول است که نیست

هیچ پوشیده زکس کفرنمایان همه

۲

لذت روح برم چون به خراسان گذرم

ز آن که محکم نگرم پایهٔ ایمان همه

۳

مردمش ساکن اقلیم جنانند و بود

بقعهٔ سبط نبی روضهٔ رضوان همه

۴

همت و غیرت این قوم نگهبان بودست

ملک جم را، که خدا باد نگهبان همه

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار