شمارهٔ ۱۵۵ - در سفر استعلاجی سوییس گفته است

این شعر به طور کلی به لذت بردن از زندگی و نوشیدن شراب اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که فرصت داریم و شراب در دسترس است، از آن بهره‌مند می‌شویم. زمانی که شراب موجود نیست، از نوشیدن آن بازمی‌مانیم. همچنین اشاره دارد که ما برای جلب اشتهای خود یا فرار از غم، به نوشیدن شراب می‌پردازیم و اگر کسی به ما شراب تعارف کند، با خوشی آن را می‌نوشیم. به طور کلی، این شعر به خوشگذرانی و لذت‌های زودگذر زندگی می‌پردازد.