شمارهٔ ۱۵۰ - شکایت از بچه‌ها

در این ابیات، شاعر از مشکلات و نگرانی‌هایی که ناشی از صدای نعره‌های یک دخترک است صحبت می‌کند. او به بدبختی و تنگدستی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این مسایل باعث از دست رفتن صبر و آرامش او شده و ذهنش را درگیر کرده است. به طور کلی، احساس ناامیدی و فشار روانی در این اشعار به وضوح مشهود است.