شمارهٔ ۱۴۸ - و نیز در هجو بها نامی

این ابیات به احساسات شخصی شاعر اشاره دارد. او از طرفی از کسی می‌خواهد که بیش از این به او آسیب نرساند و نشان می‌دهد که درد و رنج او به خاطر هجویی که از او می‌شود، بیشتر می‌شود. شاعر بر این باور است که اگر هجویی وجود داشته باشد، او در پاسخ، هجویی بیشتر خواهد کرد. به عبارتی، شاعر می‌خواهد نشان دهد که هجود و چالش‌های عاطفی بخشی از ارتباطات انسانی است و او قصد دارد در برابر هجوی که می‌بیند، واکنش نشان دهد.