قطعات

شمارهٔ ۱۴۲ - ابر و شفق

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

کربم و باذل ابری برآمد از بر کوه

بغارتیده همه بار خانهٔ عمان

۲

صلای داد و جبین برگشاد و کرد نثار

به‌دشت گوهر سیراب و بر افق مرجان

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار