شمارهٔ ۱۲۴ - گله از قوام‌السلطنه

برداشت: من همیشه حسی عمیق و دیرینه نسبت به تو داشتم و در دل خود، عشق و محبت تو را به عنوان گنجی ارزشمند پنهان نگه داشته‌ام.

برداشت: با دوستان خواجه، من رابطه دوستانه‌ای داشتم، اما نسبت به دشمنان او در دل، کینه و کینه‌توزی احساس می‌کردم.

برداشت: در روزهای شادی و اندوه، در زمان‌های جدایی و کار، همیشه با آقا در ارتباط و همراه بوده‌ام.

برداشت: در حضور تو با دل پاک و نیت صادق، به‌گونه‌ای رفتار کردم که مانند آینه صاف و روشن بودم.

برداشت: از دشمنان خواجه ناراحتی هایی را متحمل شدم، اما با دوستان او هیچ گونه تعامل و ارتباطی نداشتم.

برداشت: من تنها به خاطر خدمت و حمایت از تو می‌خواستم در کارهای دولتی شرکت کنم، نه به خاطر شخص دیگری.

برداشت: تو به فریب حسود، دیوانه و احمق افتادی، در حالی که من از همه‌ی آنها برعکس تو سابقه‌ای دارم.