قطعات

شمارهٔ ۱۰۷ - در وقعهٔ مهاجرت آزادی‌خوآهان به قم و شکستن دست بهار

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

فعل در راستی گواهم بس

راست گفتم همین گناهم بس

۲

گفتم از راستی بزرگ شوم

در جهان این یک اشتباهم بس

۳

ترک سرکرده‌ام به راه وطن

دست در آستین گواهم بس

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار