میوه به صفاهان در و رامش به ری اندر
باده به ارومی در و دانش به خراسان
دربارهٔ این سروده
این ابیات به توصیف ویژگیهای مختلف مناطق ایران میپردازند. در اینجا، اصفهان به خاطر میوههایش، ری به خاطر آواز و شادیاش، و ارومیه به خاطر شرابش، و خراسان به خاطر علم و دانشش شناخته شدهاند. هر منطقه در این شعر نمایانگر خصوصیات خاص خود است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.