شمارهٔ ۸۹ - تسلیت

برداشت: ای خواجه خوش سیرت محمد، تو کسی هستی که در گفتار ماهر و در پرورش دانش توانایی.

برداشت: نثر تو مانند نوشته‌ای است که با قلمی ماهر بر روی کاغذی سفید نوشته شده است و شعر تو مانند شراب خوب و ناب در ظرفی زیبا و شکوهمند می‌درخشد.

برداشت: هیچ‌کس را به زیبایی و فصاحت سخن گفتن تو ندیده‌ام، حتی با وجود اینکه هزاران سخنور را سنجیده‌ام.

برداشت: همسرم ناراحت است از اینکه صداقت و پاکی تو آسیب دیده و به همین خاطر از مرگ ناگهانی همسرش دلخور است.

برداشت: جایگاه آن بخشنده و مورد آمرزش، پر از مردم است و به مانند میدان محشر به نظر می‌رسد.

برداشت: ای کاش که من در آن شب و روز، بیمار و دراز کشیده نبودم.

برداشت: ای کاش سرم را بلند نمی‌کردم و آن دل‌دردی و ناخوشی خواجه را نمی‌دیدم.

برداشت: دیدن دوستان لذت‌بخش است، اما در این دیدار نه تنها خوشحالی نیست، بلکه دل‌ها نیز غمگین‌اند و در هر دو حالت، احساسات متفاوتی وجود دارد.

برداشت: سرنوشت بر این قرار است که شاد زندگی کنی و از ناراحتی دوری کنی، زیرا غم و اندوه تنها از افکار نادرست تو ناشی می‌شود.

برداشت: در یک مهمانی زیبا و دلنشین، با شوق و شور به استقبال دو آتش سوزان بروید، زیرا لشکر آتش به زودی خواهد رسید.

برداشت: یکی از آن‌ها در مرز غنچه مانند چهره معشوق است و دیگری در بلور مانند لب دلبر می‌درخشد.

برداشت: صدای دلنواز نی و نوای قمر را بشنو و آن سخنان شیرینی را که بهار به همراه دارد، به خاطر بسپار.

برداشت: بعضی وقت‌ها نوشیدنی می‌نوشند و بعضی وقت‌ها با پا به زمین می‌کوبند، و گاهی برای همدیگر با بوسه‌ها قند و شیرینی می‌آورند.

برداشت: حکیمی می‌گوید که جهان پر از توهم و خیال است، اما شخص دیگری می‌گوید که وجود واقعی، تنها از حقیقت تشکیل شده است.

برداشت: اگر همه چیز حقیقت داشته باشد، باعث نگرانی نیست و اگر همه چیز صرف خیال و وهم باشد، باز هم شادی بهتر از غم است.