شمارهٔ ۸۵ - فیض شمال‌

برداشت: هر شب نسیم دل‌انگیز از دامنه‌های البرز در شمال ری به بار می‌خیزد.

برداشت: هر لحظه از بوی خوش باد شمال، جان انسان به شوق و شادی می‌رقصد و دل او به وجد و حال می‌آید.

برداشت: عطر خوش گل و گیاهان باعث می‌شود که آسیب‌های ناشی از گرما و بادهای سوزان از بین برود.

برداشت: برف که ذوب شود و در شهر جاری شود، چشمه‌های زیبا و زلال به وجود می‌آید.

برداشت: امشب از نسیم خنک و دلپذیر بسیار خوشحالم که از سمت شمال به آرامی می‌وزد و هیچ ناراحتی‌ای ندارد.

برداشت: با آرامش و آزادی می‌توان از شمال به سوی جنوب حرکت کرد و در محفل اهل حال و معنویت حضور یافت.

برداشت: در جمع ما، جو و فضایی به وجود می‌آورد که با روح و احساسات ما در تعامل است و تأثیر می‌گذارد.

برداشت: همواره با شمال که جان را شاداب می‌کند، کاروان‌های کمال به ما می‌پیوندند.

برداشت: من در عجبم و حسادت می‌کنم به او، وقتی که او در بازی و شوخی با موهای زیبای یار به رقابت می‌پردازد.

برداشت: گاهی اوقات صف طرف چپ به هم می‌ریزد و گاهی اوقات هم صف طرف راست دچار اختلال می‌شود.

برداشت: اگر زلف یار تو را دچار آشوب کند، اما این آشوب در واقع زیبایی او را تأکید می‌کند.

برداشت: من هیچ چیزی را مخفی نمی‌کنم، چرا که هر نعمت و خوشی که به ما می‌رسد، از شمال می‌آید.