بنگر بدان درخش که با قوت شمال
برجست و روی ابر بهناخن همی شخود
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و درخشندگی یک ستاره یا جسم آسمانی اشاره میکند که با نیرویی از شمال درخشش یافته و بر روی ابرها قرار دارد. تصویر کودک خردسالی که با قلم طلایی بر روی صفحهای آبی رنگ خطی کج و معوج میکشد، به نوعی به این درخشندگی و خلاقیت اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون طفل خردسال که با خامه طلا
کجمج خطی کشد بهٔکی صفحهٔ کبود