شمارهٔ ۶۶ - بهار و تیمورتاش‌

برداشت: وزیر اعظم تیمورتاش می‌شنود یک نکته از این فرد نیازمند.

برداشت: صحبت از حقوقی معتبر و صحیح است که باید به آن پایبند باشیم.

برداشت: بنده با خداوند صحبت و ارتباطی عمیق و قدیمی دارد، که بدون هیچ‌گونه تظاهر و نمایش است.

برداشت: دوست واقعی باید در زمان‌های دشوار پایدار و محکم باشد و درباره این موضوع احادیث و روایت‌های زیادی وجود دارد.

برداشت: خودت می‌دانی که در این دو سال درگیر تنهایی و محدودیت‌ها بوده‌ام.

برداشت: گاهی اوقات در دام افرادی بی‌احساس و بدذات گرفتار می‌شویم و گاهی دیگر در اختیار کسانی خودپسند و مغرور قرار می‌گیریم.

برداشت: جاهلان از اوضاع راضی و خوشحال هستند، اما من در غم و اندوهی عمیق به خاطر نادانی و بی‌توجهی دیگران مانده‌ام.

برداشت: اگرچه پیش از این به هنجار و نرمی رفتار بودم، اما از این تنهایی و محدودیت درس‌هایی آموختم.

برداشت: فکر من ادعای آزادی را مطرح کرد و زیرکانه به نمایش گذاشت. حرکتی که به آزادی اشاره داشت و به دنبال جلب توجه بود.

برداشت: من به ذات خود مرد و آزاد زندگی می‌کنم، اما این ویژگی‌ها به اندازه زینتی برای من هستند که بر روی صورت زنان می‌نشیند.

برداشت: مرگ و پیری همچون گرگ گرسنه‌ای هستند که هر لحظه با نیشخند به من نزدیک می‌شوند و مرا تهدید می‌کنند.

برداشت: درد و رنج گروهی از کودکان مانند تیر زهرآگینی بر دل من فرود آمد.

برداشت: روزگار به من اجازه نمی‌دهد تا به استقلال و خودکفایی برسم. مشکلات زندگی مانند طوفانی بودند که ریشه‌های قوت و مردانگی‌ام را از بین بردند.

برداشت: داستان کوتاه است و نمی‌توان به راحتی از آن نتیجه‌گیری کرد. مانند یک قطعه شعر که با عزم و اراده صوفی به اوج می‌رسد.

برداشت: اگر می‌خواهی عاشقانه‌ای را تا پایان ادامه دهی، باید قبول کنی که گاهی باید چیزهایی را که دوست نداری بپذیری.

برداشت: باید به چیزهای زشت و ناخوشایند به چشم خوبی نگاه کرد و همچنین در مواجهه با تلخی‌ها و دشواری‌ها، باید توانایی دیدن جنبه‌های مثبت و شیرینی آن‌ها را داشته باشیم.

برداشت: من تلاشی کردم اما نمی‌دانستم که با شدت بیشتر به مشکلات خود می‌افزایم.