شمارهٔ ۶۵ - اشک غم

برداشت: حسین، دانشمند برجسته و پیشوای نیکان است که در جهان به علم و دانش معروف شد.

برداشت: درختی سرسبز و گسترده وجود داشت که متأسفانه در برابر وزش شدید باد مرگ خم شد و صدمه دید.

برداشت: از پایه‌های ادب، بنیادی خراب شد و از باغ هنر، درختی به شکل قلم به وجود آمد.

برداشت: دل کسانی که روشنایی و آگاهی دارند، به خاطر دوری از او، پر از آتش، رنج و درد شده است.

برداشت: نباید تصور کنی که دانش از بین رفته است؛ وجود آن به دنیای عدم رفته و در آنجا قرار دارد.

برداشت: آب از دریا به وجود آمد و پس از تلاش و حرکت، در نهایت دوباره به دریا برگشت.

برداشت: وجود او به زیبایی و لطافت گل شبیه است و طبع او با طبیعت زمانه هماهنگ شده است.

برداشت: دل من برای افرادی که در جستجوی علم و حقیقت هستند می‌سوزد، زیرا یکی از افراد کامل و با ارزش در میان آن‌ها از دست رفته است.

برداشت: وقتی او از دنیا رفت، بهار با اشک‌های غم خود بر سر مزارش خون دل ریخت و این احساس را به یادگار برای همیشه به جا گذاشت.

برداشت: بیا تا غم خود را با اشک بر او بریزیم؛ چراکه درد و اندوه از فقدان او به تاریخ پیوند خورده است.