شمارهٔ ۶۱ - جایزهٔ جواب دماوندیه

در این شعر، شاعر به دماوند، کوهی بلند و محبوب در ایران اشاره دارد و به دنبال سرودن چامه‌ای درباره‌اش است. او بر این باور است که در جهان هیچ چیز دیگری به زیبایی دماوند نیست و اگر کسی بهتر از او درباره آن سخن بگوید، ارزش آن کمتر از پنجاه دینار نخواهد بود. اما او یک شرط دارد: آن شخص نباید خراسانی باشد.