شمارهٔ ۵۹ - جای زحمت

شاعر در این شعر به دنبال جایی است که انسان وجود نداشته باشد و در آنجا هیچ زحمتی و دردی نیست. او به این نتیجه می‌رسد که هر جایی که انسان پا بگذارد، دیگر نمی‌تواند بی زحمت و دردسر باشد.