قطعات

شمارهٔ ۴۹ - طلب آمرزش

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

عمری به باد رفت و به جا ماند این کتاب

باشدکشی بخواند وآمرزش آورد

۲

ای مهربان رفیق که خواندی کتاب من

شاید به چشم ذوق تو صد عیب برخورد

۳

گر عیبی اندر آن نگری عیب‌پوش باش

زبرا تو زود بگذری‌، این نیز بگذرد

۴

با این همه معانی و این سبک و انسجام

چشم حسودکورکه جز عیب ننگرد

۵

با مردگان خویش مروت کنید از آنک

او نیست تا جواب شما را بیاورد

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار