سخن چو گویی سنجیده گوی در مجلس
که از کلام نسنجیده خوار گردد مرد
این شعر به اهمیت دقت و احتیاط در سخن گفتن اشاره دارد. شاعر توصیه میکند که در مجلسها با سنجیدگی صحبت کنیم و از کلمات نسنجیده بپرهیزیم، زیرا این امر میتواند فرد را خوار کند. او به درستگویی و ادب ورزیدن تاکید میکند و هشدار میدهد که سخن ناپخته میتواند سبب نزاع و کینه ورزی شود. همچنین، شاعر بیان میکند که آنچه میگوییم و میدانیم باید با احتیاط انتخاب شود، زیرا هر سخنی نباید گفته شود و هر عملی نباید انجام گیرد. در نهایت، این شعر به اهمیت فکر و دقت در گفتار و کردار اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سخن چو گویی سنجیده گوی در مجلس
که از کلام نسنجیده خوار گردد مرد
درست گوی و ادب ورز و بر گزافه مرو
صریح باش و به جد کوش و گرد هزل مگرد
بسا سخن که ازو خاست بحث و جنگ و قتال
بسا عمل که از او زاد رشگ و کین و نبرد
گر آنچه گویی دانی، بری فراوان سود
ور آنچه دانی گویی، کشی فراوان درد
نه هرکه هرچه توانست گفت، باید گفت!
نه هرکه هرچه توانست کرد، باید کرد!