شمارهٔ ۱۷ - صفای هر چمن

برداشت: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که از زمان‌های دور، زیبایی‌اش مانند برگ‌های ارغوانی درخشان و نمایان بوده است. این اشعار به نوعی به آزادی و شکوه آن فرد نیز اشاره می‌کند.

برداشت: در زندگی، هم در ظاهر و هم در باطن، به دنبال خواسته‌های خود بگرد و از دنیا طلب کن؛ زیرا زیبایی و خوشرویی جهان در تو مشهود است تا زمانی که دنیا وجود دارد.

برداشت: نرم و لطیف بودن تو از امتحانات زندگی به خوبی نشان می‌دهد که نیازی به آزمایش بیشتری نیست، چرا که کیفیت تو حتی بدون آزمون هم مشخص است.

برداشت: از زیبایی چهره‌ات می‌توانیم به زیبایی‌ات در تمام وجودت پی ببریم، آری، تازگی و طراوت هر باغی از چهرهٔ باغبانش نمایان است.