یارم از خوابگاه من برخاست
فتنه بیدار شد که زن برخاست
این شعر به بیداری یار و تأثیر آن بر شاعر اشاره دارد. یار، که از خوابگاه برمیخیزد، باعث ایجاد فتنه و هیجان میشود. شاعر از زیباییهای یار و زلفهایش صحبت میکند و به احساسات عمیق خود نسبت به او میپردازد. بیداری یار به نوعی نماد قدری از عشق و شوق است که قلب شاعر را در بر میگیرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
یارم از خوابگاه من برخاست
فتنه بیدار شد که زن برخاست
بت من سر ز خوابگه برکرد
وز چمن شاخ یاسمن برخاست
پیش زلف سیاهش آهوی چین
از سر نافهٔ ختن برخاست
وان که بسپرد دل بدان سر زلف
از سر جان بستن برخاست